زندگی صحنه یکتای هنر مندی ماست

زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست ... هر کسی نغمه ی خود خواند و از صحنه رود ! و ...

قهوه!
نویسنده : نیکا سجودی - ساعت ۱:٤٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/٥/٢٩
 

يه نوشيدنيه که در حالت معمولی بدون اضافه کردن افزودنی ها تلخه!ميشه گفت که دقيقاْ مثل زندگی ماها می مونه!همين جوری بخوای نگاش کنی تلخه اما چندتا راه داری برای فرار از تلخيش:۱.تلخيش رو در نظر نگيری  ۲.چيزهای تلخ رو دوست داشته باشی  ۳.با يکم شکر مشکلت رو حل کنی  ۴.از خيره خوردن قهوه بگذری!  اگه بخوای اوليش رو انجام بدی کاره سختيه!خيلی سخت احتمال اينه وسطش حالت تهوع بهت دست بده زياده پس بهتره اينو امتحان نکنی! دوميش از اوليش بدتره!اگه چيزهای تلخ رو دوست داشته باشی کم کم خودتم تلخ ميشی بعد همه چيز تلخ ميشه بد فقط چيزهای تلخ ميخوری بد انقدر تلخ ميشی که دله همرو می زنی حتی خودت بعد ممکنه يه روزی بياد که تقريباْ هيچ کسی از مزه ات خوشش نياد! سوميش از همه آسون تره زود تند سريع ميره شکر ها رو پيدا ميکنی ميريزی تو قهوه ات بعد همش ميزنی پيداشم نکردی  ميری قند ميريزی اما می دونی بايد به قول رزا منتظمی به نوع شکرش دقت کنی هرچقدر بيشتر دقت کنی خوش طعم تر ميشه تازه بعضی ها اشتباهی نمک ميريزن بجای شکر! از خيرش بگذری؟!مگه ميشه؟!کار از اين سخت تر هست؟!وقتی داری ترکش ميکنی و يهو بوی قهوه بهت ميخوره و ديگه نمی تونی تحمل کنی اما اگه واقعاْ بخوای همچينم کاره سختی نيستش فقط نياز داره هرچی قهوه تو خونه داری رو بريزی سطل زباله ديگه کافی شاپ نری و از جلوی قنادی و قهوه فروشی رد نشی!