زندگی صحنه یکتای هنر مندی ماست

زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست ... هر کسی نغمه ی خود خواند و از صحنه رود ! و ...

 
نویسنده : نیکا سجودی - ساعت ٤:٠٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/٥/٢
 

سلام سلام!خوبين؟!کلی حالم بهتر از قبل شده دوباره داره اين اکسيژنه به مغزم ميرسه و ...خب!اول بگم در آينده ای نزديک می خوام راجع به دنيای مجازی و دنيای واقعيه اگه کسی حرفی داره برام ميل بزنه که حرفهای اونم بنويسم خب؟!بعدشم اينکه توی يادداشت بعديم منتظر يه نوشته ی احتمالاْ گيج آلود باشين! 

دلم ميخواد يه چيز عجيب بنويسم از اينا که کلی پيچ تو پيچه!شايد دلم اينو می خواد که بگم:

انقدر منتظر اومدنش بود که وقتی اومد يادش رفت چيکارش داشت!