زندگی صحنه یکتای هنر مندی ماست

زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست ... هر کسی نغمه ی خود خواند و از صحنه رود ! و ...

 
نویسنده : نیکا سجودی - ساعت ۱۱:٠۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/٩/۱٠
 

 

سلام .ببخشيد دير آپ کردم .اين شعر رو بخونيد و نظرتون رو بفرماييد.

 ((شايد حادثه ای باشد.
عبور ستاره دنباله دار را ميگويم.
در لحظه ای که کهکشان خاطره از عبور رنگينش خواهد درخشيد.
و شايد حادثه همين بود..................
عبور يک ستاره از ياد کاغذ ها وتصوير روشن چند کلمه.
مرا به خود می خوانند ستاره های دنباله دار.
مرا به حادثه می خوانند صفحه های سفيد.
و به ماه خواهم گفت:
می توان باور داشت که در نهايت رنگينش
شايد طلوعی باشد
که در آن تابش آبی ها
پر خواهد کرد   سفره مخملی خاطره ها را.........))