زندگی صحنه یکتای هنر مندی ماست

زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست ... هر کسی نغمه ی خود خواند و از صحنه رود ! و ...

عيد منم مبارک!!!
نویسنده : نیکا سجودی - ساعت ۱٠:۳۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/۱٢/٢٩
 

 هيچ يادت هست؟

توی تاريکی شبهای بلند

سيلی سرما باتاک چه کرد؟

با سرو سينه ی گلهای سپيد

نيمه شب باد غضبناک چه کرد؟

هيچ يادت هست؟

 

حاليا معجزه ی باران را باور کن

وسخاوت را در چشم چمنزار ببين

ومحبت را در روح نسيم

که در اين کوچه ی تنگ

با همين دست تهی

روز ميلاد اقاقيها را

جشن ميگيرد!

 

خاک جان يافته است

تو چرا سنگ شدی؟

تو چرا اين همه دلتنگ شدی؟

باز کن پنجره را

                       و بهاران را

                                         باور کن.

 

 

عيد همه مبارک،عيد منم مبارک!!!

z:کاش شوق گذشته را داشت!!!

                                     اميدوارم سال خيلی خوبی را پيش رو داشته باشيد!!!